Small Fish, Big Lessons / Ένα μικρό ψάρι διδάσκει μεγάλα μαθήματα

How a Little Blue Fish Inspired Me to Keep Going/ Πώς ένα μικρό μπλε ψάρι με ενέπνευσε να συνεχίζω

Picture by musicgateway.com

“When life gets you down, you know what you gotta do? Just keep swimming. Just keep swimming. Just keep swimming, swimming, swimming. What do we do? We swim, swim!”

It’s been many years since I first watched Finding Nemo! This quote became a mantra for me in difficult times… not only because I love swimming, but also because this little fictional character, Dory, embodies hope, mindfulness, and purity. She never gives up, despite the challenges of a world that often feels incomprehensible to her.

Alongside her grumpy, pessimistic friend, she always finds ways to reach for the bright side of things and to encourage him to keep moving toward their goal. Her kind-hearted nature and the uniqueness of her character don’t allow her to be carried away by jellyfish or sharks, not even by the abyss itself! These qualities are the driving force that push her forward, step by small step.

We’ve seen her get sad and end up alone, doubting herself and her memory. And yet, her inner Light always prevails.

How many times have you found yourself in the basement of doubt? Sitting in the dark corner of your Soul, fighting all those voices that accused you (internal and external)? Or cursing all those “abnormal” traits of yours that actually make you a unique being among billions?

No matter how many times I watch this animation, I always take away a fresh dose of energy and optimism! Teamwork, cooperation, companionship, motivation… all these are vital values if we are to keep moving forward in daily life.

That little blue fish doesn’t just teach us how to pass through dark labyrinths, but also the importance of the people who surround us. “When I’m with you, I remember…” she says to Marlin. Family, friends, partners—the ones by whose side we feel like our best selves, who support us and accept us despite our “quirks.”

And Dory shows us something else too: even if we may walk alone for a long time, eventually the right companions (people or fish!!) always find their way into our lives.

The only thing we have to do is: “Just keep swimming, keep swimming!!”

In a world full of obstacles, be a Dory! And… just keep swimming!

By buying me a herbal tea, you support my journey of living closer to Nature — and maybe, just maybe, help me get a mini van and adopt a dog (or two)! 🐾

---

«Τιιι είπαμε κάνουμε στα δύσκολα; Κολυμπάμε, κολυμπάμε, κολυμπάμε, κολυμπάαμε, αυτό κάνουμεε.»

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που είδα για πρώτη φορά το Ψάχνοντας τον Νέμο! Αυτό το απόσπασμα έγινε μάντρα για μένα σε δύσκολες στιγμές… όχι μόνο επειδή αγαπώ το κολύμπι, αλλά και επειδή αυτός ο μικρός φανταστικός χαρακτήρας, η Ντόρι, ενσαρκώνει την ελπίδα, την επίγνωση και την αγνότητα. Δεν τα παρατά ποτέ, παρά τις δυσκολίες ενός κόσμου που συχνά της φαίνεται ακατανόητος.

Παρέα με έναν "γρουσούζη", απαισιόδοξο φίλο, καταφέρνει πάντα να βρίσκει τρόπους ώστε προσεγγίζει τη φωτεινή πλευρά των πραγμάτων και να τον εμψυχώνει να συνεχίσουν προς τον στόχο τους. Η καλόκαρδη φύση της και η ιδιαιτερότητα του χαρακτήρα της δεν της επιτρέπουν να παρασυρθεί από τσούχτρες και καρχαρίες, ούτε καν από την ίδια την άβυσσο! ‘Όλα αυτά τα στοιχεία είναι η κινητήριος δύναμη που την ωθεί στο επόμενο μικρό βήμα.

Την είδαμε να στεναχωριέται και να μένει μόνη της, να αμφισβητεί τον εαυτό και τη μνήμη της. Όμως πάντα το εσωτερικό της Φως κερδίζει.

Άραγε, πόσες φορές βρέθηκες κι εσύ στο υπόγειο της αμφιβολίας; Να κάθεσαι στη σκοτεινή γωνιά της Ψυχής σου, προσπαθώντας να πολεμήσεις όλες εκείνες τις φωνές που σε κατηγορούσαν (εσωτερικές και εξωτερικές); Ή να καταριέσαι όλα εκείνα τα «μη φυσιολογικά» χαρακτηριστικά σου που σε κάνουν στην πραγματικότητα μια μοναδική ύπαρξη ανάμεσα στα δισεκατομμύρια;

Όσες φορές κι αν δω αυτό το animation, πάντα παίρνω μια δόση ενέργειας και αισιοδοξίας! Ομαδικότητα, συνεργασία, συντροφικότητα, κίνητρο… Όλα αυτά αποτελούν σημαντικές αξίες για να μπορέσουμε να πορευτούμε στην καθημερινότητα.

Το μπλε χαριτωμένο ψάρι δε μας μαθαίνει μόνο τον τρόπο να περνάμε μέσα από τους σκοτεινούς λαβύρινθους, αλλά και τη σημασία των ανθρώπων που μας περιστοιχίζουν. «Όταν είμαι μαζί σου θυμάμαι…», λέει στον Μάρλιν. Οικογένεια, φίλοι, σύντροφοι· εκείνοι που δίπλα τους νιώθουμε ο καλύτερος εαυτός μας, που μας στηρίζουν και μας αποδέχονται παρά τις «παραξενιές» μας.

Και η Ντόρι μας δείχνει πως, παρότι μπορεί να είμαστε μόνοι μας, για μεγάλο ίσως διάστημα, κάποια στιγμή οι κατάλληλοι για εμάς συνοδοιπόροι (άνθρωποι ή ψάρια!!) πάντα βρίσκουν το δρόμο τους στη ζωή μας!

Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να:
«Κολυμπάμε, κολυμπάμε!!»

Σε έναν κόσμο γεμάτο εμπόδια, γίνε μια Ντόρι! Και… απλώς συνέχισε να κολυμπάς!

Κερνώντας με ένα τσάι, στηρίζεις το ταξίδι μου να συνεχίζω να γράφω ζώντας στη Φύση — και ..ίσως σύντομα να αποκτήσω ένα μίνι βαν και να υιοθετήσω ένα σκύλο (ή δύο)! 🐾